همون قبلی

57atash

تو دست نوشته ای بودی بر بیستون
که فرهادرا با شیرین ترین کلمات
به خانه اوردی
رگ هایت را پر کرده بودی از آتش
وچشم هایت را به سوی من
ناگهان صاعقه ای اتشکده ی چشم هایت را تسخیر کرد
و دل هایی که تو را داشت
ترک خورد.
ای شبیه معجزات نیامده
کرامت موزونت را شتاب کن

من خواهم مرد می دانم می دانم
پس بایدشعری ناتمام داشته باشم
برای زنده ماندن
و دلی برای عاشق شدن
حتی اگر کسی نباشد
لیلا لا به لای کتاب هاست
ترجیح می دهم مجنون بمیرم تا دیوانه

چون سوالی بزرگ در ذهنم ایستاده ای
و خلوتم را هاشور می زنی
نه ان قدر سیاهی که ببارمت
نه ان قدر سپید
که سجده ات کنم
تو انسانی با بدی های ممکن
خوبی های معمول
ومن
شاعری که بدی ها را دوست دارد
هادی منوری